โรคหอมเลื้อย

โรคหอมเลื้อย (2)

โรคหอมเลื้อย หรือ โรคแอนแทรคโนสในหอม ( Anthracnose ) โรคหอมเลื้อยสาเหตุเกิดจากเชื้อรา Colletotrichum gloeosporioides (Penz) Sacc. เป็นโรคที่สำคัญของหอม อาการมักเริ่มเกิดขึ้นที่บริเวณโคนใบหรือระดับคอดิน ทำให้ใบ ลำต้นโค้งงอ หักพับ ต้นเอนเลื้อย แผลอาจเกิดขึ้นที่บริเวณใบก็ได้ แผลจะเริ่มจากเป็นจุดสีขาวเล็กๆ ต่อมาขยายออกเป็นจุดที่มีขนาดใหญ่ขึ้นและยังคงมีสีขาว แผลขยายออกตามความยาวของใบ เกิดเป็นสีครีมอ่อน บริเวณแผลมักจะปรากฏเป็นตุ่มเล็กๆ สีน้ำตาล สีดำ หรือสีส้ม ในลักษณะเยิ้ม ซึ่งตุ่มเล็กๆเหล่านี้มักเกิดเรียงกันเป็นวงรีซ้อนกัน ***การป้องกันกำจัด*** 1. ลดการแพร่กระจายของเชื้อสาเหตุ โดยเก็บต้นหรือใบที่เป็นโรคออกทำลาย 2. การฉีดพ่นด้วยสารป้องกันกำจัดโรคพืช *** หากพบการเข้าทำลายในระยะแรกหรือป้องกันฉีดพ่นด้วย *** คลอราส์ (carbendazim 25%+prochloraz 25% WP) อัตรา 25 กรัม หรือ การัน (azoxystrobin 25% W/V SC) อัตรา 10 มิลลิลิตร หรือ ออนเนอร์ (prochloraz 45% W/V EC) อัตรา 10-15 มล.ต่อน้ำ 20 ลิตร พ่นทุก 7-10 วัน *** หากพบการระบาดของโรคหอมเลื้อย หรือแปลงหอมมีความชื้นสูง *** ฉีดพ่นสารกำจัดโรคพืชที่มีประสิทธิภาพ ด้วยสารที่ออกฤทธิ์ ดูดซึมร่วมกับสัมผัส พ่น 2-3 ครั้ง ห่างกันไม่เกิน 5-7 วัน เช่น คลอราส์ (carbendazim 25%+prochloraz 25% WP) อัตรา 25 กรัม หรือ การัน (azoxystrobin 25% W/V SC) อัตรา 10 มิลลิลิตร หรือ ออนเนอร์ (prochloraz 45% W/V EC) อัตรา 10-15 มิลลิลิตร ผสมร่วมกับ มาเฟอร์ (mancozeb 80% WP) อัตรา 50-80 กรัม อัตราแนะนำ ต่อน้ำ 20 ลิตร


เพลี้ยไก่แจ้

เพลี้ยไก่แจ้

เพลี้ยไก่แจ้ทุเรียน (Durian psyllid)
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Allocaridara malayensis (Crawford)
วงศ์ (Family) : Psylidae
อันดับ (Order) : Hemiptera

อ่านเพิ่มเติม...


จำนวนผู้เข้าชม : 444624 ครั้ง

แผนผังเว็บไซต์